Verhalen

Deze vurige schoonheid heeft een rank silhouet. Zij is een elegante verschijning in bordeauxrood. Een Japanse esdoorn. Al staan haar voeten in puur Hollandse klei, in deze achtertuin in Den Haag. Haar blaadjes dansen in de wind. Ze geniet zichtbaar van de zwoele bries. Die haar streelt als een verliefde minnaar. De buren: tulpen, lelietjes-der-dalen,…

Het helwitte licht van de T-balk trekt mij aan als een baken. Samen met de motten in de zwarte nacht.  Ik stap binnen en de deurbel rinkelt. De verkoper van de snackbar zet zijn bezem aan de kant. ‘Zeg het maar’. Ik blijf even stil. Afgeleid door een scheve neus, een onflatteuze broek en joekels…

Ik hoor de magnetron pingelen. De melk is opgewarmd. Jouw huisnummer 47 staat voor de geur van koffie. ‘Wel verdomme!’ ‘Gaat het?’ zeg ik. Gemopper boven de ochtendkrant. De restanten tabak vliegen van je schoot. De rode geraniums van buiten loeren naar jou. Je bent 77 jaar en mijn buurman Jansen. ‘Kinderen, die snappen het’,…

Het leven is van alles. Curieus, fragiel, waarachtig en soms onvoorspelbaar. Het kan knellen. Vijftien jaar terug. Mijn oudtante, op hoge leeftijd is en het toonbeeld van een klassiek verhaal. Zij valt in huis en breekt haar heup. Oudoom probeert voor haar te zorgen. Weken zit hij naast haar bed: perst sinaasappels uit en vergeet…

Mensen hollen af en aan in de stationshal. Nog een halfuur om te overbruggen tot mijn afspraak. Ik schuif mijn koffie tegen het raam en klim op de kruk. Een koffietent is een favoriete wachtkamer. Hier kan ik ongestoord een voyeur zijn en inspiratie opdoen. Mijn blik valt stil bij een opvallende persoonlijkheid. Dikke gouden…

Het verweerde bankje lonkt. Ik stal mijn fiets ernaast. Dit is mijn favoriete plek in Oud-Zuilen. Ik kijk naar de schapen. Als volleerde kapsters maken ze luid smakkend het gras korter. Er dartelen pasgeboren lammeren omheen. Tussen de grasrand en het smalle water maakt een zwaan een nieuwe woning voor haar aankomend kroost. Hopelijk laat…

Het is een hoopje ineengedoken mens. Mijn moeder. Ze lijkt nog kleiner vandaag dan ze al is. Haar lichaamstaal vertelt hoe ze eraan toe is. De zon brandt op haar synthetische broek en het donkerblauwe colbert. Haar dunne, blonde haar is goed gekapt. ‘Gebruikelijk is het niet, kom,’ zegt de beambte van het crematorium in…