Claudia maakt beeld.
Over rafelranden of rijmelarij en strijkt hersenkreukels glad.
Ziet de schoonheid in ‘een randje of kantje’—in alles en iedereen. Juist daar komt iets, of iemand écht tot leven. Net als in de natuur.

"Op zolder vond ik een schoolagenda met mijn allereerste gedichten. Schrijven zat er altijd al in. Jarenlang liet ik me uit het veld slaan door taalpuristen die struikelden over een vergeten komma of een verkeerde d, of t. Schrijven bleef een noodzaak- om mij uit te drukken.
Daar is ook beeld bij gekomen.

Nu durf ik te zeggen: ik ben beeldmaker.
Met woorden, een foto of eigen vorm".