Getijden

Voeten in het zand
handen die schrapen in aarde
die kleeft
nooit beklijft

ver weg van warmte verstoten
geen plek om thuis te komen
simpelweg
geen huis meer

laat de verdwaasden terugkeren
naar haarden
naar behang
bedden om te borgen
de moestuin

woekert van geluk

de morgenstond om op te staan
het is tijd
om tij te keren
voor vrede