Soms doet het een beetje pijn als de wereld schuurt.
Dan waait het in mijn kop en kriebelt het in mijn bloed.
Gedachten vormen dan woorden.
Schrijven strijkt de “hersenkreukels” weer glad.
Slapen
Gaan slapen. Ik wring me tussen het tikken van de klok. Voordat ik wegzink in het: naar-bed-gaan-en-weer-opstaan. In deze minuten…
Gruwelgewaad
Ik ben gekleed met een gruwelgewaad. De stof schuurt mijn hart, sluitingen voelen strak en verstikken. Ik ben gekleed met…
Klokkenluider
Kerst trappelt voor zijn doortocht. Dus beste ontvanger, zo aan het einde van het jaar, waar je cadeaus krijgt, schrijf…
Corona
Onzichtbare gevaren dicteren mijn binnenblijven. De muren een cocon om mij te handhaven. Zelfgekozen isolement. Dat voelt doorgaans best comfortabel.…
