Thermometer van de samenleving

Heet geblakerd kijken we naar elkaar.
Koortsig op zoek naar remedies of oplossingen voor problemen.

Problemen die er niet zijn.
Of zo groot zijn, dat wij er niet meer bij kunnen.
Overschaduwd door regels.

Strakke harnassen die ons in strak keurslijf drukken.
Er is een ridder te paard nodig, (of te voet). Afgeweken van de route op de Santiago de Compostella.

Ons eigen pad geen route van pelgrims.
Wel de weg van onze eigen voordeur.
Vanuit de keuken naar de deurmat.
Daar vegen we onze gedachten af aan de kokosmat, die de kat die omhoog krabt.

Vervolgens nemen we ons vuil mee naar buiten.
Hopelijk gooien we die in de juiste container.
Op weg naar de afvalverbrander.
Met dat, waar we vanaf willen.
Waar al het lelijks verbrand wordt  in het hete vuur.

Zal dit genoeg zijn?