Dames van de thee

Deze vurige schoonheid heeft een rank silhouet.
Zij is een elegante verschijning in bordeauxrood. Een Japanse esdoorn.
Al staan haar voeten in puur Hollandse klei, in deze achtertuin in Den Haag.
Haar blaadjes dansen in de wind.
Ze geniet zichtbaar van de zwoele bries.
Die haar streelt als een verliefde minnaar.

De buren: tulpen, lelietjes-der-dalen, ranonkels.
En een Engelse theetante: de hortensia met rond postuur.
Staalblauw van kleur en gezegend met een ijzeren wil. Net als premier Thatcher.

Stel je voor. Dat deze planten echte dames zijn.
Vol beleefde theerituelen.
De esdoorn de geisha. Een meesteres in de schone kunst van het theeschenken.
Kopjes voorwarmen, zorgvuldig neerzetten en schenken met aandacht.
De hortensia. Zij maakt een etagère vol scones met marmelade en warme melk in de Earlgrey. Een theetuinfeest.

Hoor je het?
Er is zelfs een strijkje.
Een zondagmiddagconcert vol gefluister en gekwetter van passerende gasten.
De merels zijn de blazers. De duif de trombone. De kraai en de gaai het slagwerk.
Een stel vinken fluit zich moeiteloos door de melodie heen.
Mensenkinderen in de omliggende achtertuinen juichen hen toe.

De lucht is zacht van kleur.
Het glas wijn in de hand. Je waant je in de Toscane.

Te midden van dit alles leun ik achterover.
Mijn gezicht bloost als een tomaat.
Het lijkt een gewone middag.
Is dat het?

Deze tuinherberg zit vol verrassingen.
Meneer Mier passeert met een houtsnipper. Minstens drie keer zijn eigen lengte.
Een circus heeft aan hem de sterkste man.
De goudhaantjeskever draagt zijn mooiste rokkostuum.
Op weg om een strijkje te dirigeren.

Alles is mogelijk voor wie het wil zien.