Geel fietsje

De taxi staat stil.

Door het raam zie ik dat er een geel fietsje op de stoep ligt.
Verlaten door een kind?

Zonder zijn gebruiker heeft het iets triest.
Op het frame zitten gebruikerssporen: krassen en halve stickers.

Geïntrigeerd vraag ik me af of dit fietsje er met een doel ligt?
Waar hoort het thuis?
Bij een voorbeeldig geharkte voortuin?
De eigenaar, een moeder die de hand van haar kind vasthoudt na de naschoolse opvang.
En warme chocolademelk schenkt?

Of is de fiets net zo verlaten als een kind dat te vroeg zijn jeugd heeft opgegeven?
Achtergelaten in de goot.
Een vergeten kind. Met een verhaal opgetekend door boze mannen, met boze plannen.

In gedachten lak ik het fietsje in een opgewekte kleur. Behang het stuur met kunstbloemen.
Geef het vrolijk, gestippelde fietstassen. Waar prinsessenbekers vol zoete lekkernijen inpassen.
De geur van moederliefde.

Zo duw ik de boze mannen, met verkeerde bedoelingen, opzij.