Rafelkind

De meeuwen dragen mijn zoute tranen naar zee
nooit meer jouw armen om mij heen

jij verliet dit hart

sloegen kraters
gaten in oude wonden

de moederschoot een echoput van zeer

laten draden los

werd ik een rafelkind

zomaar op een najaarsdag in september
op een onverwacht moment